Ik maak visuele kunstwerken onder de naam SNACKBAR en ik word ook wel Daan Visser genoemd.
Aan de oppervlakte heb ik met SNACKBAR een grappige en wilde beeldtaal gevonden waar ik enorm van hou. De visuele wereld rondom voeding is namelijk een feest, dat mijn ideeën prikkelt met oneindige mogelijkheden. Deze wereld sluit goed aan bij de ‘lowbrow’-beeldtaal waaruit de kern van mijn werk is ontstaan.
Onder de oppervlakte is SNACKBAR het visuele verhaal dat mijn kunstwerken met elkaar verbindt. Je zou de naam kunnen zien als een grafische roman. Het verhaal heeft geen begin en geen einde en je kunt er op elk moment instappen. Elk werk voegt als het ware een nieuw beeld toe aan het verhaal. Op deze manier zijn al mijn werken met elkaar verbonden. Voor mij is dit een belangrijke oplossing die ik heb gevonden. In eerste instantie leek het namelijk een probleem dat de werken die ik maak zo verschillend van elkaar zijn dat ze moeilijk samen te profileren zijn. In plaats van mezelf te moeten beperken tot één bepaalde discipline en stijl, heb ik nu één visueel verhaal dat heel verschillende werken met elkaar verbindt.
Hierbinnen worden de verschillende disciplines en visuele stijlen waarmee ik werk één. Grafisch ontwerp, illustratie, graffiti, muurschilderingen, schilderijen, decorbouw, hoogdrukwerk en handbelettering worden samengebracht.
Daarbij profileer ik mijzelf niet graag als ‘de kunstenaar’, ik mijd graag de aandacht. Een pseudoniem voelt beter, het gaat niet om mij maar om de kunst.
Ik identificeer mij het sterkst met de Lowbrow kunststroming. Van hieruit beweeg ik mij alle richtingen uit. Voor mij is ontdekken belangrijker dan produceren. Het prioriteren van exploratie geeft mijn werk een eclectisch karakter. Ik hou ervan om uiteenliggende stijlen en ideeën te ontwikkelen. En ik ben compleet geobsedeerd door technieken en materialen. Terwijl ik een breed scala aan ideeën, stijlen en disciplines omarm, is de focus altijd visueel.​​​​​​​